بعد از خواندن کتاب " مسیح باز مصلوب " هیچ احساس خوبی نداشتم! هر چند در زمان خواندن کتاب حسی عمیق همراه با آرامش و لذت را تجربه می کردم و از مبارزه و استقامت شخصیت های داستان احساس غرور! اما همه ی حس های خوب، با خواندن پایان داستان فرو ریخت!!
چرا که بی عدالتی و وحشی گری را، حتی بر صفحات یک کتاب هم نمی توان تحمل کرد! عجیب است که روح ، هیچوقت به بی عدالتی عادت نمی کند! حتی اگر زمانی مجبور باشی لب فرو بندی و خاموش نظاره کنی، اما درونت را هرگز نمی توانی خاموش کنی!